شیراز - فارس
+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم فروردین ۱۳۸۹ ساعت 21:12 توسط امین
|
بزرگترین مجتمع آموزشی خاورمیانه در شیراز
بدون شرح
+ نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم بهمن ۱۳۸۸ ساعت 20:13 توسط امین
|
نصب 16 تندیس از مفاخر و مشاهیر شیراز در بوستان ها
معاون فرهنگی اجتماعی شهرداری شیرازخبر داد :
نصب 16 تندیس از مفاخر و مشاهیر شیراز در بوستان ها
معاون فرهنگی و اجتماعی شهرداری از نصب 16 تندیس از مفاخر و مشاهیر شیراز در بوستان های سطح شهر خبر داد. به گزارش واحد خبر روابط عمومی شهرداری ، مجید عباسی گفت : توجه به چهره ها و مفاخر فرهنگی شیراز و شناساندن آنها به شهروندان از جمله راه های ارتقا و توسعه فرهنگ مردم می باشد که در این راستا سازمان فرهنگی اجتماعی شهرداری اقدام به نصب 16تندیس از مفاخر و مشاهیر شیراز در بوستان های سطح شهر نموده است. وی با بیان این مطلب که برای انتقال پیام به نسل های امروز وآینده باید از همه ابزار های فرهنگی اجتماعی استفاده شود، اظهار داشت : این طرح طی دو فاز انجام می شود که در فاز اول تندیس قطب الدین شیرازی در پارک انقلاب، عیسی خان شیرازی در پارک بعثت، امیر عضدالدوله دیلمی در پارک کوهپایه، شیخ ابواسحاق اطعمه در پارک جنت، سردار حاج شیخ علی سلطانی در پارک خلد برین و سردار مجید سپاسی در پارک حاشیه ای بولوار رحمت نصب شده است. همچنین نصب تندیس هایی از اهلی شیرازی در باغ ملی ، میرزای شیرازی در پارک آزادی ، شوریده شیرازی در پارک دلگشا و 7 تندیس دیگر از مفاخر شیراز در قالب فاز دوم طرح در دست اقدام است.عباسی با اشاره به این موضوع که تندیس می تواند معرف مشاهیر به شهروندان باشد ، اظهار داشت: نصب تندیس پروژه ای است که به منظور ارج نهادن به زحمات و تلاش های مشاهیر و مفاخر شیراز در حوزه های مختلف با هدف ایجاد ارتباط و آشنایی علمی و فرهنگی شهروندان شروع شده است. مدیر عامل سازمان فرهنگی واجتماعی شهرداری افزود : در راستای پیشبرد علم و فرهنگ معرفی بزرگان ومفاخر شیراز به طور قطع در شناساندن هر چه بهتر الگو های موفق در میان جوانان مشتاق پیشرفت تأثیر انکار ناپذیری خواهد داشت. وی در پایان با بیان این مطلب که تندیس ها نقش زیادی در زیباسازی شهری دارند و نمادهایی برای ترویج رفتار ارزشی و بهنجار با استفاده از الگو های اثر بخش هستند، گفت: تندیس ها را باید با قوت و آگاهانه به خدمت گرفت تاعوامل غرور ملی و منطقه ای متعلق به یک جامعه در معرض دید عموم قرار گیرد و جنبه ی ماندگاری داشته باشند.
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 17:9 توسط امین
|
آرامستان بهشت احمدی
مدیرعامل سازمان آرامستان های شیراز گفت : بابهره برداری ازآرامستان جدید شیراز ، این شهر تا 2 قرن مشکل دفن میت نخواهد داشت. به گزارش واحد خبر روابط عمومی شهرداری ، حسن گل مینا با اعلام این مطلب که عملیات ساخت بخش اعظم آرامستان « بهشت احمدی » انجام و مقدمات کارهای باقیمانده نیز فراهم شده است اظهار داشت : تا کنون نزدیک به 30 هزار قطعه قبر در این آرامستان آماده شده است این در حالی است که فضای در نظر گرفته شده برای دفن میت در بهشت احمدی تا 2 قرن پاسخگوی شهر شیراز خواهد بود. وی با اعلام این مطلب که آرامستان جدید را در چهار بخش می توان تفکیک کرد که عملیات اجرایی آنها همزمان با سرعت مناسب د رحال انجام بوده و تا پایان سال جاری یا اوایل سال 88 مورد بهره برداری قرار می گیرد ، تشریح کرد : احداث شبکه های معابر « بهشت احمدی » 90 درصد پیشرفت فیزیکی داشته و مجموعه اداری آن نیز که شامل ابنیه غسالخانه مردانه و زنانه، سالنهای انتظار، سایت اقامه نماز، ساختمان انتظامات و ... می باشد با 70 درصد پیشرفت فیزیکی در حال انجام بوده و با توجه به شرایط آب و هوایی این فصل ، تا پایان سال مابقی کارهای مربوطه نیز انجام می شود. گل مینا افزود : عملیات احداث فاز اول شبکه های اداری و معابر آرامستان جدید در زمینی به مساحت 200 هکتار انجام می شود که بر اساس برنامه ریزی های انجام شده در خصوص فضای سبز ، تا کنون بیش از 25 هزار اصله درخت در این محدوده غرس شده و در ایام درخت کاری نیز 30 هزار اصله نهال به آن اضافه می شود. مدیرعامل سازمان آرامستان های شیراز با اعلام این مطلب که ظرفیت دارالرحمه با قدمتی نزذیک به 38 سال تا پایان امسال رو به اتمام است گفت: با راه اندازی آرامستان « بهشت احمدی » دارالرحمه شیراز به برکت وجود گلزار مقدس شهدا و والدین آنها ، تبدیل به مرکز بزرگ فرهنگی- مذهبی می شود. وی اضافه کرد : به نظر می رسد بهشت احمدی از زیباترین و مصفاترین آرامستان های کشور می باشد که کلیه خدمات مربوطه از قبیل گلفروشی ، خطاطی ، چاپ آگهی ، حجاری و ...را نیز به شهروندان ارائه می دهد. به نقل از مدیرعامل سازمان آرامستان ها بانک ، ایستگاه اتوبوس ، پمپ بنزین ، حسینیه ، مسجد ، پارکینگ ، محل بازی کودکان ، سایت فرود بالگرد ، مرکز پزشکی قانونی ، ایستگاه نیروی انتظامی و ....از دیگر امکانات موجود در این مکان می باشد.
منیع:shiraz2010.blogfa.com
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 16:58 توسط امین
|
شیراز از دیدگاه جهانگردان
فارس یکی از بزرگترين استان ايران و زيباترين و زرخيزترين آن ها است. شهرت اين استان بر اساس نامش است که به تمام کشور داده شده و نيز آب و هوای خوب و آثار باستانی و شهرهايش که در زيبايي شهرت دارند و مردان نامداری که از آن برخاسته اند. در چند فرسنگی شيراز که به راستی می توان آن را بهشت روی زمين دانست ويرانه های شگفت انگيز تخت جمشيد قرار دارد.
سفرنامه گاسپاردروويل 1819. م
شيراز در طول ساليان دراز عمر خود مهمانان فراوانی را پذيرا شده است و شيرازيان که در جهان به مهمان نوازی شهره اند هميشه در فراهم آوردن وسايل آسايش مهمانانشان کوشيده اند و از اين رو شايد در بيش از صدها سفرنامه تاريخی مطالب فراوانی در مورد شيراز و شيرازيان می توان يافت که گزيده ای از اين مطالب را تقديم حضورتان می کنيم.
شيراز مرکز حکومت فارس است. شيراز در گذشته يکی از زيباترين و دلپذيرترين شهرهای ايران بوده است. ولی امروز چندان چيزی از آن باقی نمانده است از آن جهت شهرت يافته که زادگاه سعدی و حافظ است و کنار قبور اين دو شاعر کلبه چوبی کوچکی قرار دارد که در آن مجموعه ای عالی از آثارشان گردآوری شده است. شيراز چندين بار اقامتگاه شاهان بوده از جمله کريم خان زند دربار خود را در آن جا مستقر نموده بود. کريم خان شيراز را به صورت زيبايي در آورده بود و استحکامات خوبی داشت اما آغا محمدخان بيدادگر پس از آن که شهر را تسخير نمود آن را منهدم ساخت به طوری که امروز وضع شهر با آنچه شعرا در وصف آن گفته اند قابل شناسايی نمی باشد.
سفر نامه گاسپار دروويل 1819. م
نجيب زاده ای اسپانيولی به نام « دن گارسياد سيلوايه فيگوه را » در سال 1614 . م همزمان با پادشاهی شاه عباس صفوی و به فرمان فيليپ سوم پادشاه اسپانيا به ايران می آيد و در راه سفر خود به اصفهان به شهر لار وارد می شود و حاکم لار با چهارصد سوار و با ساز و دهل به استقبال او می آيند و اما هنگام ورود به شيراز حاکم شهر استقبال با شکوه تری از او می کند دن گارسيا در سفر نامه خود شيراز را به زيبايي والنسيا و قرطبه تشبيه می کند و می گويد باغهای اطراف آن فوق العاده زيباست و در ادامه سفر خود به سمت اصفهان از تخت جمشيد نيز بازديد می کند و اين ويرانه ها اعجاب او را بر می انگيزد و با دقت و علاقه مندی زيادی به وصف جزئيات آنها می پردازد به عقيده دن گارسيا اين ويرانه های با عظمت با شکوهتر از اهرام مصر و زيباتر از معابد يونان است و می گويد : « در اينجا هنر و عظمت به وحدتی هميشگی رسيده است » و حتی در توصيف اصفهان می گويد باغات اطراف شهر زيبا بود ولی به پای باغهای شيراز نمی رسيد.
ايران از ديد سياحان اروپايي ص 190
نوشته دکتر حسن حوادی
اگر يک پادشاه سزاوار نامی بزرگ باشد کريم خان می تواند ادعا کند که اين عنوان را به خود اختصاص داده است اين پادشاه بزرگ پس از آنکه قدرت را به دست گرفت تمام هم و غم خود را به آبادانی شيراز معطوف نمود و از طرفی نيز با ابداع و تدوين قوانين تازه در جهت رفاه و بهبود مردم سرزمين ايران اقداماتی به عمل می آورد. او چند قصر در شيراز و حومه آن احداث کرد. مساجد و بقاع متبرکه را تعمير و مرمت کرد و با ايجاد شاهراه ها، شيراز را به ديگر نواحی اطراف مرتبط نمود و کاروانسراهای مخروبه را دوباره بازسازی کرد او همچنين ترتيبی اتخاذ کرد تا تمام تجار و بازرگانان و مسافرين در قلمرو ايران بتوانند آزادانه فعاليت و رفت و آمد نمايند. کريم خان در قلمرو فرمان روايي خود بزرگوار و آزاد انديش بود و در خلال زمامداريش چندين ساختمان به منظور تاسيسات صنعتی جهت اشتغال به کار بيکاران و محرومين ايجاد نمود او حتی نسبت به کسانی که چند بار به جانش سوء قصد کردند عفو و بخشش نشان داد و با اينکه دوستان و درباريانش به شدت طالب مجازات آنها بودند ولی کريم خان نسبت به آنها نرمی و ملايمت نشان می داد. او از توسعه و گسترش تجارت و بازرگانی حمايت می کرد و از اين طريق به افزايش ثروت و رفاه مردم کشورش کمک می نمود. هرگز ديده نشده بود که بحثی از کريم خان به ميان آيد و مردم شيراز برای شادی روح او طلب آمرزش و مغفرت ننمايند يا اشکشان جاری نگردد. از زمان مرگ کريم خان تا کنون سه سال می گذرد ولی مردم هنوز خاطره او را گرامی می دارند. من اين مطالب را از سرداران سپاه و ديگر افرادی که باوی حشر و نشر داشتند شنيده ام .
سفرنامه ويليام فرانکلين 1787 . م
سرهارفورد جونز بريج آخرين ملاقات خود را با لفطعلی خان زند که در سال 1791 . م انجام گرفته اين چنين شرح می دهد :
افتخار يافتم که در يک چادر ژنده و محقر همراه با وی روی يک نمد بنشينم. تقوا و عزت نفسش او را در نزد رعايا و زير دستانش عزيز و محترم تر می ساخت. شجاعت و پايمردی و خويشتن داری که در هنگام بلا و بدبختی از خود نشان می داد مضمون تصنيف و ترانه هايی است که تا زبان فارسی زنده است ممکن است باقی بماند. در دوران عزت و کامکاری، جوانمرد و خوش برخورد بوده ودر ايام مصيبت و بدبختی به اندازه ای بزرگوار و با شکوه بود، که طبيعت بشری کمتر قادر به تحمل آن خواهد بود. چنين موجود ارزشمندی که مايه اميد و آرزو و مباهات کشورش بود به وسيله خيانت شخص پستی که به غلط مورد اعتمادش بود « ابراهيم خان کلانتر » گرفتار شد ... اگر تمام اين ها تقدير و مشيت الهی است ما نمی توانيم در محکمه خداوند دادخواهی نمائيم ولی اجازه داريم آن را به ديده عبرت بنگريم .
شيراز دارای شش دروازه است ولی کوچه های شهر به قدری تنگ و باريک است که هنگامی که الاغی با محموله ای از چوب عبور می کند راه عبور سواره را مسدود می نمايد ولی من هيچگاه اشعار حافظ را فراموش نمی کنم که می گويد:
شيراز وآب رکنی آن باد خوش نسيم
عيبش مکن که خال رخ هفت کشور است
مسافرينی که قبل از ويرانی و حمله آغا محمدخان از شيراز ديدن کرده اند هيچ کدام از آثار و بناهای مجلل شيراز سخنی نمی گويند هربرت «Herbeert » که همراه توماس شرلی « Thomas sherley » به شيراز سفر کرده بود می گويد که مساحت شيراز در حدود هشت يا نه مايل است و پانزده مسجد درآن وجود دارد که در يکی از مساجد آن دو مناره بلند به چشم می خورد. دکتر فرير «Fryer » می نويسد شيراز دارای چند بازار چه زيبا می باشد. بازار وکيل با آجر ساخته شده و در نوع خود يکی از بهترين شاهکارهای زمان خويش به حساب می آيد. يک گروه محافظ شبانه از بازار حراست می نمايد و هر کالائی جای جداگانه ای مخصوص به خود را دارد که مشتری برای تهيه و خريد آن می داند به کدام قسمت مراجعه نمايد نمای خارجی مسجد جامع شهر نيز بسيار زيباست و معمولاً مانند سايرعمارات و بناهای شرقی آياتی با خظ عربی بر روی آن نوشته شده است. شهر شيراز به چندين محله تقسيم می شود و هر محله به وسيله يک نفر کدخدا اداره می شود که حقوقی از اين بابت دريافت نمی نمايد. کدخدا در باره مسايل عمومی با ريش سفيدان و افراد متنفذ محله مشورت می نمايد و به طور مرتب جريان وقايع روزمره رابه اطلاع حاکم می رساند. کدخدايان معمولاً مدافع و پشتيبان طبقه ضعيف و کم بضاعت هستند.
سفر نامه ادوارد اسکات وارينگ 1802 . م
اشعار سعدی و حافظ و فردوسی در ايران به طرز خاصی مورد توجه است و کمتر کسی پيدا می شود که چندين بيتی از اين شاعران را به خاطر نداشته باشد زبان فارسی بسيار غنی وخوش آهنگ است از اين رو برای شعرگفتن بسيار مناسب است. اين نظريه را خاور شناسان در گزارشهای خود تأييد نموده اند . سرويليام جونز يکی از با ارزش ترين خاور شناسان برای ولتر تأسف می خورد که چرا زبان فارسی نمی دانسته است. سعدی يکی ازشاعران پرآوزاه است که ايرانی ها او را سلطان الشعرا لقب داده اند. ايرانيان بسيار ناصحانه سخن می گويند زيرا اشعارشان سرشار از پند و اندرز است و عباراتی از آنها بصورت امثال و حکم رواج يافته است .
سفر نامه گاسپاردروويل 1819. م
قدمت شيراز اگر چه بدليل متون مختلف تاريخی و مدارک باستان شناسی نيازی به توضيح و تفسير ندارد اما بايد گفت که نام شيراز ظاهراً در الواح ايلامی مکشوف در تخت جمشيد به صورت shira-si-ish « شيرازی ايش» آمده است و نشان می دهد که در عهد هخامنشی اين شهر داير و در آنجا کارگران مشغول کار واحداث بنايي بوده و از خزانه دستمزد دريافت می کرده اند. تدسکو حدس می زد که نام اين شهر از دو کلمه sher « خوب » +raz « هميشه رز = درخت انگور » گرفته شده است. مسلمانان در زمان خلافت عمر بن خطاب، هنگام محاصره اصطخر محل شيراز را اردوگاه خويش قرار داده بودند. در قرن چهارم شيراز يک فرسخ وسعت داشت و دارای بازارهای تنگ و پر جمعيت بود و هشت دروازه داشت. عضدالدوله ديلمی در اين شهر قصر، بيمارستان و کتابخانه بزرگی بنا کرد. نخستين کسی که باروی شيراز را ساخت و آن را مستحکم کرد صمصام الدوله پسر عضدالدوله بود. در نيمه قرن هشتم که آن بارو خراب شد و محمود شاه اينجو آن را مرمت کرد و برج های آجری بر آن افزود. شيراز چند مسجد داشت: اول جامع عتيق که آن را عمرو بن ليث صفاری در نيمه دوم قرن سوم ساخته بود و حمدا... مستوفی در باره آن می گويد « آن مقام هرگز از ولی خالی نبوده و بين محراب و منبر دعا را اجابت بود ». دوم مسجد نو که آن را اتابک سعد بن زنگی در نيمه دوم قرن ششم بنا کرده ... ابن بطوطه جهانگرد مراکشی در بازديد از شيراز از پنج نهری که در شهر می گذرد تمجيد کرده که يکی از آنها نهر رکناباد است که از چشمه ای در پای کوهی موسوم به قلعه کوچک برمی خاسته و حوالی آن بوستانی دلکش بوده است و قبر سعدی از نيم قرن پيش از ورود ابن بطوطه به شيراز در آغوش آن بوستان جای داشته است و مردم بسياری به زيارت آن می شتافتند حوض های مرمری زيبايي برای رختشويي در آن واقع بود که سعدی آنها را ساخته بود. شيراز در کنار رود بزرگی قرار ندارد و چنان که گفته شده نهرهای آن به سمت خاور جريان يافته و به در ياچه ای که در چند فرسخی شيراز است فرو می روند.
منبع:http://hosseinmarashi.persianblog.ir/post/37
سفرنامه گاسپاردروويل 1819. م
شيراز در طول ساليان دراز عمر خود مهمانان فراوانی را پذيرا شده است و شيرازيان که در جهان به مهمان نوازی شهره اند هميشه در فراهم آوردن وسايل آسايش مهمانانشان کوشيده اند و از اين رو شايد در بيش از صدها سفرنامه تاريخی مطالب فراوانی در مورد شيراز و شيرازيان می توان يافت که گزيده ای از اين مطالب را تقديم حضورتان می کنيم.
شيراز مرکز حکومت فارس است. شيراز در گذشته يکی از زيباترين و دلپذيرترين شهرهای ايران بوده است. ولی امروز چندان چيزی از آن باقی نمانده است از آن جهت شهرت يافته که زادگاه سعدی و حافظ است و کنار قبور اين دو شاعر کلبه چوبی کوچکی قرار دارد که در آن مجموعه ای عالی از آثارشان گردآوری شده است. شيراز چندين بار اقامتگاه شاهان بوده از جمله کريم خان زند دربار خود را در آن جا مستقر نموده بود. کريم خان شيراز را به صورت زيبايي در آورده بود و استحکامات خوبی داشت اما آغا محمدخان بيدادگر پس از آن که شهر را تسخير نمود آن را منهدم ساخت به طوری که امروز وضع شهر با آنچه شعرا در وصف آن گفته اند قابل شناسايی نمی باشد.
سفر نامه گاسپار دروويل 1819. م
نجيب زاده ای اسپانيولی به نام « دن گارسياد سيلوايه فيگوه را » در سال 1614 . م همزمان با پادشاهی شاه عباس صفوی و به فرمان فيليپ سوم پادشاه اسپانيا به ايران می آيد و در راه سفر خود به اصفهان به شهر لار وارد می شود و حاکم لار با چهارصد سوار و با ساز و دهل به استقبال او می آيند و اما هنگام ورود به شيراز حاکم شهر استقبال با شکوه تری از او می کند دن گارسيا در سفر نامه خود شيراز را به زيبايي والنسيا و قرطبه تشبيه می کند و می گويد باغهای اطراف آن فوق العاده زيباست و در ادامه سفر خود به سمت اصفهان از تخت جمشيد نيز بازديد می کند و اين ويرانه ها اعجاب او را بر می انگيزد و با دقت و علاقه مندی زيادی به وصف جزئيات آنها می پردازد به عقيده دن گارسيا اين ويرانه های با عظمت با شکوهتر از اهرام مصر و زيباتر از معابد يونان است و می گويد : « در اينجا هنر و عظمت به وحدتی هميشگی رسيده است » و حتی در توصيف اصفهان می گويد باغات اطراف شهر زيبا بود ولی به پای باغهای شيراز نمی رسيد.
ايران از ديد سياحان اروپايي ص 190
نوشته دکتر حسن حوادی
اگر يک پادشاه سزاوار نامی بزرگ باشد کريم خان می تواند ادعا کند که اين عنوان را به خود اختصاص داده است اين پادشاه بزرگ پس از آنکه قدرت را به دست گرفت تمام هم و غم خود را به آبادانی شيراز معطوف نمود و از طرفی نيز با ابداع و تدوين قوانين تازه در جهت رفاه و بهبود مردم سرزمين ايران اقداماتی به عمل می آورد. او چند قصر در شيراز و حومه آن احداث کرد. مساجد و بقاع متبرکه را تعمير و مرمت کرد و با ايجاد شاهراه ها، شيراز را به ديگر نواحی اطراف مرتبط نمود و کاروانسراهای مخروبه را دوباره بازسازی کرد او همچنين ترتيبی اتخاذ کرد تا تمام تجار و بازرگانان و مسافرين در قلمرو ايران بتوانند آزادانه فعاليت و رفت و آمد نمايند. کريم خان در قلمرو فرمان روايي خود بزرگوار و آزاد انديش بود و در خلال زمامداريش چندين ساختمان به منظور تاسيسات صنعتی جهت اشتغال به کار بيکاران و محرومين ايجاد نمود او حتی نسبت به کسانی که چند بار به جانش سوء قصد کردند عفو و بخشش نشان داد و با اينکه دوستان و درباريانش به شدت طالب مجازات آنها بودند ولی کريم خان نسبت به آنها نرمی و ملايمت نشان می داد. او از توسعه و گسترش تجارت و بازرگانی حمايت می کرد و از اين طريق به افزايش ثروت و رفاه مردم کشورش کمک می نمود. هرگز ديده نشده بود که بحثی از کريم خان به ميان آيد و مردم شيراز برای شادی روح او طلب آمرزش و مغفرت ننمايند يا اشکشان جاری نگردد. از زمان مرگ کريم خان تا کنون سه سال می گذرد ولی مردم هنوز خاطره او را گرامی می دارند. من اين مطالب را از سرداران سپاه و ديگر افرادی که باوی حشر و نشر داشتند شنيده ام .
سفرنامه ويليام فرانکلين 1787 . م
سرهارفورد جونز بريج آخرين ملاقات خود را با لفطعلی خان زند که در سال 1791 . م انجام گرفته اين چنين شرح می دهد :
افتخار يافتم که در يک چادر ژنده و محقر همراه با وی روی يک نمد بنشينم. تقوا و عزت نفسش او را در نزد رعايا و زير دستانش عزيز و محترم تر می ساخت. شجاعت و پايمردی و خويشتن داری که در هنگام بلا و بدبختی از خود نشان می داد مضمون تصنيف و ترانه هايی است که تا زبان فارسی زنده است ممکن است باقی بماند. در دوران عزت و کامکاری، جوانمرد و خوش برخورد بوده ودر ايام مصيبت و بدبختی به اندازه ای بزرگوار و با شکوه بود، که طبيعت بشری کمتر قادر به تحمل آن خواهد بود. چنين موجود ارزشمندی که مايه اميد و آرزو و مباهات کشورش بود به وسيله خيانت شخص پستی که به غلط مورد اعتمادش بود « ابراهيم خان کلانتر » گرفتار شد ... اگر تمام اين ها تقدير و مشيت الهی است ما نمی توانيم در محکمه خداوند دادخواهی نمائيم ولی اجازه داريم آن را به ديده عبرت بنگريم .
شيراز دارای شش دروازه است ولی کوچه های شهر به قدری تنگ و باريک است که هنگامی که الاغی با محموله ای از چوب عبور می کند راه عبور سواره را مسدود می نمايد ولی من هيچگاه اشعار حافظ را فراموش نمی کنم که می گويد:
شيراز وآب رکنی آن باد خوش نسيم
عيبش مکن که خال رخ هفت کشور است
مسافرينی که قبل از ويرانی و حمله آغا محمدخان از شيراز ديدن کرده اند هيچ کدام از آثار و بناهای مجلل شيراز سخنی نمی گويند هربرت «Herbeert » که همراه توماس شرلی « Thomas sherley » به شيراز سفر کرده بود می گويد که مساحت شيراز در حدود هشت يا نه مايل است و پانزده مسجد درآن وجود دارد که در يکی از مساجد آن دو مناره بلند به چشم می خورد. دکتر فرير «Fryer » می نويسد شيراز دارای چند بازار چه زيبا می باشد. بازار وکيل با آجر ساخته شده و در نوع خود يکی از بهترين شاهکارهای زمان خويش به حساب می آيد. يک گروه محافظ شبانه از بازار حراست می نمايد و هر کالائی جای جداگانه ای مخصوص به خود را دارد که مشتری برای تهيه و خريد آن می داند به کدام قسمت مراجعه نمايد نمای خارجی مسجد جامع شهر نيز بسيار زيباست و معمولاً مانند سايرعمارات و بناهای شرقی آياتی با خظ عربی بر روی آن نوشته شده است. شهر شيراز به چندين محله تقسيم می شود و هر محله به وسيله يک نفر کدخدا اداره می شود که حقوقی از اين بابت دريافت نمی نمايد. کدخدا در باره مسايل عمومی با ريش سفيدان و افراد متنفذ محله مشورت می نمايد و به طور مرتب جريان وقايع روزمره رابه اطلاع حاکم می رساند. کدخدايان معمولاً مدافع و پشتيبان طبقه ضعيف و کم بضاعت هستند.
سفر نامه ادوارد اسکات وارينگ 1802 . م
اشعار سعدی و حافظ و فردوسی در ايران به طرز خاصی مورد توجه است و کمتر کسی پيدا می شود که چندين بيتی از اين شاعران را به خاطر نداشته باشد زبان فارسی بسيار غنی وخوش آهنگ است از اين رو برای شعرگفتن بسيار مناسب است. اين نظريه را خاور شناسان در گزارشهای خود تأييد نموده اند . سرويليام جونز يکی از با ارزش ترين خاور شناسان برای ولتر تأسف می خورد که چرا زبان فارسی نمی دانسته است. سعدی يکی ازشاعران پرآوزاه است که ايرانی ها او را سلطان الشعرا لقب داده اند. ايرانيان بسيار ناصحانه سخن می گويند زيرا اشعارشان سرشار از پند و اندرز است و عباراتی از آنها بصورت امثال و حکم رواج يافته است .
سفر نامه گاسپاردروويل 1819. م
قدمت شيراز اگر چه بدليل متون مختلف تاريخی و مدارک باستان شناسی نيازی به توضيح و تفسير ندارد اما بايد گفت که نام شيراز ظاهراً در الواح ايلامی مکشوف در تخت جمشيد به صورت shira-si-ish « شيرازی ايش» آمده است و نشان می دهد که در عهد هخامنشی اين شهر داير و در آنجا کارگران مشغول کار واحداث بنايي بوده و از خزانه دستمزد دريافت می کرده اند. تدسکو حدس می زد که نام اين شهر از دو کلمه sher « خوب » +raz « هميشه رز = درخت انگور » گرفته شده است. مسلمانان در زمان خلافت عمر بن خطاب، هنگام محاصره اصطخر محل شيراز را اردوگاه خويش قرار داده بودند. در قرن چهارم شيراز يک فرسخ وسعت داشت و دارای بازارهای تنگ و پر جمعيت بود و هشت دروازه داشت. عضدالدوله ديلمی در اين شهر قصر، بيمارستان و کتابخانه بزرگی بنا کرد. نخستين کسی که باروی شيراز را ساخت و آن را مستحکم کرد صمصام الدوله پسر عضدالدوله بود. در نيمه قرن هشتم که آن بارو خراب شد و محمود شاه اينجو آن را مرمت کرد و برج های آجری بر آن افزود. شيراز چند مسجد داشت: اول جامع عتيق که آن را عمرو بن ليث صفاری در نيمه دوم قرن سوم ساخته بود و حمدا... مستوفی در باره آن می گويد « آن مقام هرگز از ولی خالی نبوده و بين محراب و منبر دعا را اجابت بود ». دوم مسجد نو که آن را اتابک سعد بن زنگی در نيمه دوم قرن ششم بنا کرده ... ابن بطوطه جهانگرد مراکشی در بازديد از شيراز از پنج نهری که در شهر می گذرد تمجيد کرده که يکی از آنها نهر رکناباد است که از چشمه ای در پای کوهی موسوم به قلعه کوچک برمی خاسته و حوالی آن بوستانی دلکش بوده است و قبر سعدی از نيم قرن پيش از ورود ابن بطوطه به شيراز در آغوش آن بوستان جای داشته است و مردم بسياری به زيارت آن می شتافتند حوض های مرمری زيبايي برای رختشويي در آن واقع بود که سعدی آنها را ساخته بود. شيراز در کنار رود بزرگی قرار ندارد و چنان که گفته شده نهرهای آن به سمت خاور جريان يافته و به در ياچه ای که در چند فرسخی شيراز است فرو می روند.
منبع:http://hosseinmarashi.persianblog.ir/post/37
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 16:55 توسط امین
|
غذاهای سنتی شیرازی
|
غذاهای سنتی شیرازی-1 | ||
|
«» شکر پلو |
«» آش انار |
«» قورمه به |
|
«» دوپیازه |
«» یخنی نخود |
«» رب پلو |
|
«» کلم پلو |
«» بادام سوخته |
«» یخنی عدس کلم |
| منبع:http://www.eshiraz.ir/main/fa/esFood,00006 | ||
|
غذاهای سنتی شیرازی-2 | ||
|
«» شکر پنیر |
«» شامی |
«» کوفته هلو |
|
«» کوفته سبزی |
«» خورشت سبزی |
«» حلوای کاسه |
|
«» حلیم بادمجان |
«» حاجی بادام |
«» قورمه |
| منبع:http://www.eshiraz.ir/main/fa/esFood,00006 | ||
|
غذاهای سنتی شیرازی-3 | ||
|
«» دوای آرد و روغن |
«» دمپخت |
«» آش سبزی |
|
«» آش ماست |
«» آش دوغ |
«» آب پیازک |
|
«» پاچه پلو |
«» قنبرپلو |
«» رنگینک |
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 16:48 توسط امین
|
زندگی نامه سعدی شیرازی
شيخ مشرفالدين ابن مصلح بن عبدا... شيرازي موسوم به شيخ سعدي از بزرگترين ستارگان و برجستگان درجه اول آسمان ادب ايران زمين است كه با تسلط وصف ناپذير خود بزرگترين شاهكارهاي ادبي ايران را در سرتاسر تاريخ ادبي اين كشور خلق نموده است. تاريخ زندگي اين شاعر و سخنسراي بزرگ چندان معلوم نيست و اقوال متعددي در كتابهاي تاريخي ذكر شده است ولي ظاهرا در بين سالهاي 600 تا 610 ه. ق در شهر شيراز به دنيا آمده است.سعدي در خانوادهاي اهل علم و ادب چشم به جهان گشود(1) و از اوان كودكي تحت نظارت دقيق پدرش به آموختن علوم و معارف روزگار خويش پرداخت. محبت و ارشاد خردمندانه پدر در سالهاي كودكي مشوق اين كودك خردسالو سرشار از هوش و استعداد بود و وي در مدتي كوتاه به اطلاعات وافري در باب تاريخ و ادبيات ايران دست يافت. سعدي در 12 سالگي پدرش را از دست داد و با سرپرستي مادرش تحصيلات خود را ادامه داد. استاد در سال 621ه.ق رهسپار بغداد كه مركز علمي و ادبي بزرگ آن روز جهان اسلام بود گشت ودر مدرسه معروف نظاميه بغداد و ديگر محافل علمي آن شعر مشغول به تحصيل شد. اين دوران مواجه بود با هجوم وحشيانه مغولان به ايران و پايمال گشتن ايالات مختلف ايران در زير سم اسبهاي اين قوم وحشي و درنده خو. زادگاه سعدي اگرچه از تهاجمات مغولان مصون ماند ولي استان فارس گرفتار كشمكشهاي سختي بين احفاد خوارزمشاهيان و اتابكان شد و آرامش و امنيتي كه بر شيراز حاكم بود رخت بربست. سعدي كه در اين ايام به خوشه چيني از محضر دو تن از بزرگترين مشايخ بزرگ صوفيه آن روزگار ابوالفرج بن جوزي و شيخ شهاب الدين سهروردي مشغول بود همزمان با اين اوضاع و احوال دل از زادگاه زيباي خود بركشيد و به پيروي از روح بيآرام و بيقرار خود به شوق جهانگردي عازم سفري دور و دراز گشت كه بين سي تا چهل سال به طول كشيد. وي در طول اين سفرهاي طولاني ولايات و ايالاتيهمچون عراق، شام و حجاز را در نورديد و تا شمال آفريقا نيز پيش رفت و علاوه بر مشاهده شهرها و ملتهاي مخلتف، با مذاهب و فرق گوناگون آشنايي يافت و يا طبقات مردم مخلوط و ممزوج گشت. نقل شده است وي در طيسفرهاي خود حتي كاشمر و هند و تركستان را نيز در نورديد كه البته اكثر محققان فعلي سفر سعدي به اين سرزمينهاي دور دست را مردود دانسته و آن را حاصل تخيلات شاعرانه وي ميدانند. حكيم پس از اين مسافرت طولاني و در حالي كه از جواني خام و بيتجربه به پيري دنيا ديده و شيخي اخلاقگرا با كولهباري از تجارب معنوي و افكار ورزيده بدل گشته بود به شيراز بازگشت. اين زمان كه حدود سال 655 ه.ق بوده است مقارن بود با ايام حكومت اتابك ابوبكر بن سعدبن زنگي سلغري ((623 ـ 668 ه.ق) و اين حاكم انديشمند درسايه عدل و رأفت خود آرامش و امنيت كاملي را در ايالت فارس حكمفرما ساخته بود.(2) سعدي پس از ورود به شيراز مورد عنايت اتابك ابوبكر قرارگرفت و در شمار نزديكان وي درآمد. ولي نه به عنوان شاعري ممدوح و درباري بلكه به عنوان مشاوري فرزانه و دانشمندي جهان ديده و قطب صوفيان كه با شهامتي شگفت امير وساير بزرگان را به عدل و نيكوكاري ميخواند و با اندرزهاي خردمندانه خود سپري شدن روزگار و گذشتن جاه و جلال و تغيير احوال را به آنان گوشزد ميساخت.(3) حكيم پس از مرگ امير ابوبكر بن سعد به ارائه پندهاي حكيمانه خود به ساير امراء اتابكان فارس و دانشمنداني همچون خواجه شمسالدين محمد جويني صاحب ديوان وزير هلاكو و عطاملك جويني و سايرفضلا و دانشمندان عصر خويش پرداخت. وي اگرچه در برخي اشعار خود اين امرا و بزرگان رامدح و ستايش نيز نمود ولي هيچگاه شيوه شاعران درباري پيش از خود را پيروي ننمود و همواره راه اندرز و نصيحت را به جاي اغراق و مضمونسازي در مدح در نظر داشت. سعدي در اين دوران كه ميتوان آن را ايام گوشهنشيني وي دانست در شيراز شهر محبوبش اقامت گزيد و در حالي كه در سراسر عالم اسلامي آن روزگار شهره عام و خاص گشته بود به سرايش اشعار خويش و خلق شاهكارهايي همچون گلستان و بوستان پرداخت. بوستان اولين اثر بزرگ هنري او بود كه آن را درسال 655 به پايان رساند و اين منظومه تعليمي بزرگ را به اتابك مظفر الدين ابوبكر بن سعد زنگي هديه نمود.سعدي يك سال بعد گلستان را كه آميختهاي از نثر و نظم بود به پايان رساند و آن را به پسر ابوبكر به نام سعد بن ابوبكر بن سعد زنگي، كه سعدي تلخص خويش را از نام وي گرفته است، تقديم نمود. اواخر عمر سعدي در عزلت و گوشهنشيني سپري شد و وي در انزوايي چون اعتكاف صومعهنشينان خود را وقف مراقبه و شعر نمود; شيخ در اين روزها از تجارب فراواني كه در سفرهايش اندوخته بود مواعظي براي پادشاهان و رعايا و شاگردان و ستايندگان ميفرستاد و به نوبه خويش از خيرانديشي، هدايا و معاشي كه آنان براي او فراهمميكردند بهرهمند ميگشت. اين دوره از زندگي نسبتا دراز مدت اين شاعر بزرگ در بر گيرنده تصنيف بيشتر اشعارغنايي او اعم از غزليات و مدايح تعليمي در قالب قصيده بود كه در آن سران و بزرگان را پند ميداد و وقايع جاري راتفسير ميكرد. سخنسراي بزرگ ايران در سال 691 ه. ق در شيراز بدرود حيات گفت و در زاويه خود كه امروز آرامگاه سعدي يا سعديه خوانده ميشد دفن گرديد. شهرت شيخ اجل سعدي در دوره زندگي او مرزها را در نورديد و به دورترين مناطق نيز رسيد.او كه در جواني نيز به گفته خود شهره آفاق بود پس از سپري نمودن سفرهاي طولاني خويش و پيوستن به دربار اتابك ابوبكر و سرايش بوستان و گلستان به شهرت عظيمي دست يافت. مهارت غير قابل توصيف شيخ در آميختن تجربههاي تلخ و شيرين و باز نمودن زواياي روح ودل آدميان با بهرهگيري از ظريفترين عواطف عاشقانه و توصيف زيباييهاي طبيعت و لحظههاي شوق و هجران چنان شكوه و جلالي به او بخشيد كه حتي در دوره حياتش نيز آثارش سرمشق شاعران و نويسندگان قرار گرفت و سخنسرايان بعد از او بارها طبع خود را در بوجود آوردن آثاري همچون گلستان و بوستان آزمودند. سعدي در انواع قالبهاي شعري همچون قصيده و رباعي و غزل طبع آزمايي نمود و در هر يك از اقسامشعري شاهكارهاي بزرگي پديد آورد. شهرت عمده وي در سرايش قصيدههايي روشن و روان و ساده و بيتكلف است كه در اين قصايد بيشتر به نعت خداوند و پند و اندرز و حكم و مراثي و مدايح پرداخته است. همانگونه كه اشاره شد حكيم شيراز شاعري درباري نبود و اگرچه با تعداد زيادي از دربارها تماس داشت ولي هيچگاه از اعتقاد خود بهآزادي انديشه و قلم دست نكشيد و هرگز دست تكدي پيش كسي دراز ننمود. مدايح او محدود ميباشند و او روي هم رفته مايل بود قصايد خود را از مواعظ دلنشين و سخنان حكمتآموز خطاب به پادشاهان پرسازد. سعدي علاوه بر اينكه درجه مداحي قصيده را كاهش داد به آرايش غزل پرداخت و تحول يكصد ساله غزل را تا پيش از ظهور حافظ،به اوج خود رساند. وي غزل را كه بيشتر احساسات شاعر را تعبير مينمايد ترجيح داد و در غزليات پرشورش خود را به دست احساسات عشقي سپرد كه به راستي تجربه گرديده است. در غزلهاي سعدي دل با دماغ و حسن با خرد مبارزه نمود و عشق و ذوق و شور و شوق جاي قياس و نكتهپردازي و مضمونسازي را گرفت و از اين روي ميتوان گفت غزل از زمان سعدي در رديف اول اقسام شعر فارسي قرار گرفت. نثر شيرين و روان سعدي كه دقيقا برابر با نظم وشعر او بود از ديگر ويژگيهاي منحصر به فرد اين شاعر به شمار ميرود و وي از اين طريق بخصوص نثر مسجع و آهنگدار حسن انتخاب و حسن وزن و تناسب خود را وارد زبان فارسي نمود. هنر بزرگ سعدي در نثر مسجع آن بودكه بدون آنكه از شيوه پيشينيان همچون عطار نيشابوري و ابوالمعالي نصرا... منشي در استفاده از جملات مصنوع و پيچيده استفاده كند عباراتي شيرين و گوشنواز و دلفريب و در عين حال ساده و روان به كار برد كه شهرت او را دوچندان ساخت.(4) از ابتكارات زيباي سعدي در نثر، به كارگيري اشعار و شواهد مناسب در مواقع خاص است كه تأثيري جاودانه به سخن او بخشيده است و نمونه آن در گلستان جلوهگر است. از جمله اين شواهد ذكر عباراتي استكه معني آيات قرآن كريم را با نظم شيوايي روشن ساخته است.(5) از ديگر هنرهاي بزرگ استاد سخن ايران بيان حقايق از طريق تمثيل با عباراتي شيرين و كوتاه است كه بدون ورود به استدلال و طول مقال منظور نظر خود را بيان داشته است. سعدي علاوه بر شعر فارسي در ادبيات عربي نيز تسلط بيچون و چرايي داشت و اقامت و تحصيل او درديار عرب و مطالعه آثار برخي از شاعران و نويسندگان عرب موجب شد كه اشعار پخته و رسايي نيز در زبان عربي بسرايد كه بعدها مورد تحسين شعراي عرب زبان نيز قرار گرفت. شيخ اجل آثار بزرگي از خود به يادگار گذاشت كه بخش اعظم اين آثار شامل غزليات، سخنان موجز و گفتههاي اخلاقي موسوم به صاحبيه و قطعات (رباعيات ومفردات) در مجموعهاي تحت عنوان كليات سعدي جمعآوري شده است. بزرگترين يادگار هنري اين شاعر والامقام دو كتاب جاوداني بوستان و گلستان است كه تمامي هنر خود را در اين كتابها جلوهگر ساخته است. گلستان كتابي كوچك با نثر بسيار روان و آميخته با شعر است كه شاعر در يك ديباچه و هشت باب مجموعه داستانهايي را روايت ميكند كه در هر يك از اين حكايتها به نوعي چشم خواننده به زشتيهاي و زيباييهاي زندگي اجتماعي گشودهميشود. هر يك از داستانهاي گلستان سرشار از نكات نغز اجتماعي و اخلاقي و ترتيبي است كه هر كدام حتي به تنهايي نيز ميتواند سرمشق زندگي انسانها قرار گيرد. بوستان يا سعدينامه منظومهاي در 4500 بيت است كه جداي از حمد و ثناي آغازين به ده باب تقسيم شده و اساس و مبناي آن تعليم و تربيت است. شاعر دربابهاي مختلف كه هر يك به مضاميني همچون عدل و تدبير، احسان، عشق و شور مستي، تواضع، رضا، قناعت، تربيت،عافيت، توبه و صواب و مناجات اختصاص يافته است عقايد گرانبهاي خود را كه حاصل عمري انديشه و مطالعه افاقو انفس و سير و سفر و آميزش با اقسام ملل و نحل و مشاهده وقايع تاريخي است در حكايات و اشعاري زيبا بيان نموده و مجموعهاي از بهترين دستورهاي اخلاقي و اجتماعي و نمونه شيواي فارسي ادبي را بوجود آورده است.حكيم مجموعهاي از شعر و نثر خويش را نيز در قالب هنري و شوخي و انتقاد به تصوير كشيده كه تحت عنوان غزليات، مضحكات و خبثيات در كليات او جاي گرفته است. توصيف شخصيت واقعي حكيم سعدي در قالب مقالهاي كوتاه كاري دشوار است و تنها ميتوان گفت او يكي از با روحترين و بلند پايهترين بزرگان ادب ايران و جهان است كه مشوق بزرگ اخوت و برادري در بين انسانها بوده و بزرگوارانه درصدد اجراي اين آرمان بزرگ در بين ملتها گام برداشته است
منبع:shiraz2010.blogfa.com
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 16:47 توسط امین
|
درباره شیراز
شيراز نگين درخشان فرهنگ و تمدن ايران زمين و يكي از زيباترين و نام دارترين مناطق ايران است. شيراز با سابقه تاريخي منحصر به فرد خود مجموعهاي از تمدن باستاني جهان را در برداشته، وارث تمدن اقليم پارس و نشانه اي از هويت باستاني و سهم بسيار ارزشمند ايران در تمدن و فرهنگ جهان است. شيراز با موقعيت خاص جغرافيايي خود كه سه فصل از فصل هاي سال، هوايي بهاري دارد؛ سرزمين شعر و شاعري نيز هست و دو مرواريد بزرگ ادبيات جهان ( سعدي و حافظ) زادگاه اين سرزمين هستند و آرامگاه آن ها محفل هنردوستان است. شيراز با مناطق اطراف آن يعني تخت جمشيد، نقش رستم و شهرهاي ديرينه يكي از قديمي ترين مجموعه هاي تمدني جهان است و آثار تاريخي اطراف آن كه از عظيم ترين آثار باقي مانده در جهان است به تمدن كهن ايران، اعتباري خاص داده است.آثار پرافتخار زمان هخامنشي ها و ساسانيها، نمايشگر ذوقحجاري، معماري،كاشيكاري، نقاشي و مجسمه سازي مردم فارس پيش از اسلام است. بعد از اسلام نيز فارس ها به خصوص مردم شيراز به شيوه ديرين خود، در كسب هنر و آفريدن صنايع دستي كوشش فراوان به کار برده اند و در اين راه بسيار موفق عمل کرده اند. هنرمندان شيرازي در تاريخ هنر ايران در خط و تذهيب، جلوه سازي و گل و بوته سازي،معماري و گچ بري، خاتم سازي و نقره كاري، ابريشم دوزي، قاليبافي و منبت كاري از نام داران و سرآمد هاي اين هنر به شمار ميرفتهاند. امروزه نيز اين منطقه به لحاظ صنايع دستي بسيار قوي عمل مي کند و خاتم كاري، منبت کاري، معرق کاري، قالي بافي، پارچه بافي، نقره كاري، مسگري و بافت گليم هاي زيبا از مهم ترين صنايع دستي شهرستان شيراز محسوب مي شود. بافت قالي در شهرستان شيراز از سابقه اي طولاني برخورداراست. در تجارت فرش، تمام قالي هاي ناحيه فارس (جنوب غربي ايران) را تحت عنوان قالي شيراز نام مي برند که به طور کامل در صنايع دستي استان فارس توضيح داده شده است. بخشي از فرشينه هاي خمسه هم که به شيرازي معروفند، از نظر جنس متوسط است و به جز بافندگان خمسه، بافندگان روستاهاي غير عشايري نيز آن را مي بافند. اين بافته ها نيزبه نام قاليچه هاي شيرازي مشهورهستند و به کشورهاي ديگر نيز صادر مي شوند. پارچههاي ابريشمي، نخي و پشمي شيراز و ظروف مسي و نقره كاري اين منطقه نيز از شهرت به سزايي برخوردار بوده و گليم بافي هم در اين ناحيه شهرت زيادي دارد. صنايع دستي شهرستان شيراز از جمله صادرات اين شهرستان به شمار مي آيد. خاتم کاري مهم ترين و مشهور ترين صنعت دستي شهرستان شيراز است. خاتم کاري يکي از هنرهاي با ارزشي است که در شرق وجود دارد و مهم ترين صنعت دستي فارسي است که بهترين نوع آن در شيراز توليد مي شود. از گذشته خاتم سازي اطلاع زيادي در دست نيست، زيرا مواد اوليه خاتم بيش تر چسب و چوب است و اين دو ماده بر اثر مرور زمان از بين مي روند. با اين همه در مکان هايي که از نظر مردم جنبه تقدس داشته، به خاتم هايي بر مي خوريم که قدمت دويست تا سيصد ساله دارند. تصور مي شود هنر خاتم سازي براي اولين بار در شهر شيراز به وجود آمده و مركزاصلي خاتم كاري در شيراز باشد. شايد بهترين نمونه اين هنر درعصر حاضر، ميز خاتمي است که در نمايشگاه جهاني بروکسل (سال 1958) مدال طلا را نصيب خود کرد. کهن ترين نمونه خاتم که در دست است متعلق به دوره صفويه است. اين اثرمربوط به بقعه شاه نعمت الله ولي در ماهان کرمان است. در خاتم كاري هاي شيراز بيش تر گل هاي كوچک و ستاره هاي درخشاني كه از مواد مختلف تركيب يافته اند، ديده مي شود.( قطعات كوچک منظمي از ني، مس، قلع، چوب، عاج بريده و آن ها را روي سطحي كه قبلا سريشم زده اند، مي چسبانند.) خاتم كاري بيش تر در روي رحل و صندوقچه هاي كوچک و جعبه هاي آرايش صورت مي گيرد و نيز ممكن است به موجب سفارش، اشياء بزرگ تر از قبيل ميز و صندلي و غيره را نيز خاتم كاري نمايند. درخاتم هاي گران قيمت قسمت هاي فلزي خاتم از طلا يا نقره تشکيل مي شود و به جاي استخوان در ساخت آن ها عاج به کار مي رود. مرغوب ترين نوع خاتم، نوعي است که پره وارو ناميده مي شود و نوع ديگري هم هست که به سيم دار مشهور است. چوب، فلز، استخوان و رنگ سبز، مواد و مصالح خاتم سازي را تشکيل مي دهند. انواع وسايل و ابزار اين رشته عبارتند از: رنده که پشت خاتم را بسيار ظريف مي تراشد، تنگ هاي گوناگون نظير تنگ مثلث سابي، سيم سابي، پره ساب، گل ساب و توگلو ساب، اره، اره سرقطع کن که سر چوب ها يا گل خاتم را قطع مي کند، سوهان که انواع مختلف دارد، پرگار، گونيا، چکش، گاز انبر، مغاز و پرس. منبت کاري از صنايع و هنرهاي دستي شيراز است. واژه منبت به معناي کنده کاري روي چوب است که سابقه اي ديرينه در شهرستان شيراز دارد. شايد بتوان آغاز تاريخ منبت کاري را زماني دانست که انسان نخستين بار با ابزاري برنده چوبي را تراشيده است. مهم ترين ماده اي که روي آن منبت کاري مي کنند چوب است. چوب منبت کاري بايد محکم و بدون گره باشدو براي اين منظور از چوب هاي آبنوس، فوفل، بقم، شمشاد، عناب و گردو استفاده مي شود. شناخت راه چوب يکي از مهم ترين اصول کار است و عاج، صدف و استخوان از ديگر مصالح مورد استفاده در هنر منبت کاري است. معرق کاري يکي ديگر از صنايع روي چوب و با اهميت شيرازي هاست که شيوه جديد آن، پديده تازه اي در ايران است و عمري پنجاه ساله دارد. معرق در اصل بر تکه هاي ريزي از کاشي اطلاق مي شود که در کنار هم چيده مي شوند و فرم هاي مختلفي را تشکيل مي دهند. اين نوع کاشي براي تزيين داخل و خارج گنبدها و سردر مساجد به کار مي رفته است. معرق کاري در قرن ششم هجري يعني در دوره سلجوقيان به سمت کمال رفت و متداول شد. در شيوه تازه معرق روي چوب که به تازگي از منبت کاري جدا شده، طرح مورد نظر روي چوب زده مي شود و به وسيله مغار خالي شده و به جاي آن تکه هايي به همان اندازه از چوب هاي مختلف يا عاج، جاگذاري مي شود. پس از به وجود آمدن اره مويي هاي بسيار باريک، معرق روي چوب وارد مرحله جديدي شد و هنري با ظرافت و اعجاب آور به وجود آمد. در اين مرحله جديد با قرار دادن قطعات مختلف از قبيل صدف، عاج، استخوان، فلز و چوب هاي مختلف رنگي در کنار يکديگر، معرق ايجاد مي شود. معرق کاري هاي شيراز از جمله صنايع دستي صادراتي اين شهرستان به شمار مي آيند. ايلات عمده اي در بخش هاي تابعه اين شهرستان به زندگي كوچ نشيني مشغول هستند. ايل قشقايي در محدوده شمال و شمال غربي شيراز رفت و آمد مي كنند و طوايف عمده آن كشكولي دره شوري، شش بلوكي، قراچه اي فارسيمدان، عمله و لبو محمدي هستند. اين ايل در حال حاضر اهميت و نفوذ سابق خود را از دست داده و داراي ايلخان نيست. ايلات خمسه نيز بيشتر در قسمت هاي خاوري و جنوب خاوري شيراز رفت و آمد مي كنند و شامل 5 ايل هستند به نام هاي اينانلو، بهارلو، عرب، نفر و باصري. مردم شهرستان شيراز آريايي نژاد بوده و اهالي اين شهرستان داراي زبان فارسي با گويش ويژه شيرازي هستند كه به زبان فارسي اصيل نزديکتر است. تقريبا 97 درصد شهرستان شيراز مسلمان و شيعه مذهب بوده و 3 درصد ديگر را نيز ساير اديان تشكيل ميدهند. جاذبه هاي تاريخي متعدد که در گوشه و کنار اين شهرستان پراکنده شده اند، نشان از اهميت و عظمت اين منطقه در دوره هاي باستاني، اسلامي و معاصر دارند. آرامگاه کوروش کبير که در دشتي پهناور قرار گرفته و از سنگ هاي سفيد رنگ ساخته شده و قدمت آن به دوره هخامنشيان مي رسد، مسجد جامع عتيق که از كهن ترين مسجد هاي استان فارس و شهرستان شيراز است و قدمت آن به دوره هاي اوليه اسلام مي رسد، مسجد وکيل که از شاهكارها و آثار پر ارزش دوره زنديه است و دروازه قرآن که از شهرتي جهاني برخوردار است، نمونه هايي از آثار دوره هاي مختلف در شهرستان شيراز به شمار ميآيند. بازار وكيل شيراز که داراي ويژگي هاي خاص و زيبايي خيره کنندهاي است به همراه باغ هاي مشهوري چون باغ عفيف آباد (باغ گلشن) و باغ ارم که از مشهور ترين باغ هاي ايران در جهان است، در اين شهرستان واقع شدهاند. نارنجستان قوام از ديگر بناهاي ارزشمند منطقه است که در آن اثر هفت هنر ايراني، (گچ بري، نقاشي سنتي، آينه كاري، آجركاري، سنگ تراشي، معرق كاري و منبت كاري) قابل مشاهده است. شهرستان شيراز از طبيعت بسيارغني، جذاب و ديدني نيز برخوردار است و وجود جاذبه هايي چون تنگ بوان با طبيعت زيباي پيرامونش، پارک ها و گردشگاه هاي طبيعي چون گردشگاه ميان كتل که زيستگاه گوزن زرد ايراني است، درياچه هاي زيبايي چون درياچه پريشان، چشمه هاي متعدد چون چشمه رچي، دره هاي سر سبز و ... سبب شده اند که اين شهرستان توانمندي هاي قابل توجهي را در زمينه جاذبه هاي طبيعي داشته باشد و همراه با جاذبه هاي منحصر به فرد تاريخي خود، همواره پذيراي طبيعت دوستان و ايرانگردان باشد
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 16:43 توسط امین
|
اخلاق و فرهنگ مردم شيراز
اخلاق و فرهنگ مردم شيراز:
شيراز از ديرباز شهر دانشجويي و سربازي بوده.. بيشتر جمعيتش رُ جوون ها تشکيل ميدن و در مقايسه با شهر مثل اصفهان ميشه گفت جوون ها بيشتر وقت خودشون رُ در خيابون ها مي گذرونن و خيلي تو چشم هست. البته به طور کلي پيراز شهر دانشجويي بوده و هست، به همين دليل فرهنگ غالب شهر جوونانه و اکثر آدم هايي که تو خيابون مي بينين، جوون هستن. شيراز از نظر دانشگاهي يکي از شهرهاي برتر ايران محسوب ميشه. در چندين رشته قطب علمي کشور محسوب ميشه (يعني حتا بالاتر از تهران) و به طور کلي هنوز در سرتاسر دنيا مدرک تحصيلي دانشگاه شيراز رُ شديداً قبول دارن و اون رُ دانشگاه پهلوي سابق ميدونن. نظام آموزشي دانشگاه هم خيلي جدي هست و اکثر درس ها و امتحانات به زبان انگليسي ارائه ميشه.
مردم شيراز از ديرباز معروف بودن به خوش گذرون و نمونه ي عيني «دم را غنيمت شمار» بودن و هستن.. روزهاي جمعه شهر کاملاً مرده هست (از نظر مغازه ها و بازارچه ها) اونايي که باغ دارن، همه، هر پنجشنبه شب ميرن باغ و تا جمعه شب باغ هستن و در کل اين يه رسم براي آخر هفته تو شيراز هست. اونايي هم که باغ ندارن، کنار خيابون و بين چمن هاي بلوارها يا حتا تو پياده رو ها ميشينن.. اتفاقاً اين يکي از نکات جالب براي توريست ها محسوب ميشه که جمعه شب هاي شيراز، شبيه سيزده به در تهران هست و هر چند متر تو پارک ها و مکان هاي ديگه مردم نشستن تو چمن، بعضي ها ساندويچ تو خونه درست کردن و بعضي هاي ديگه چراغ گازي و وسايل ديگه رُ آوردن تا همون جا شامي درست کنن و تا آخر شب با فاميل دور هم باشن. البته بيشتر اين رو در تابستان و بهار (قبل از سرد شدن هوا) مي بينين. و البته بر همين اساس، يکي از شغل هايي که تو شيراز شديدا ميگيره داشتن رستوران يا کافي شاپ هست. در کل تو شيراز مُده زماني که رستوراني تازه افتتاح بشه، همه ي ملت هجوم ميبرن به سمت اون مغازه يا رستوران و تا افتتاح مغازه ي جديد بعدي، اين روال ادامه داره.. در کل رقابت اونقدر معني نداره، هر چند خيلي جاها براي موندگار شدنشون يکي دو تا ويژگي دارن و هنوز هستن آدمايي که مشتري جنس خوب باشن. مثلاً فلان فست فود فقط پيتزاش خوبه و فلان مغازه چيزبرگر ش!
دانشجويي بودن شهر، کل فرهنگ شهر رُ تحت تأثير قرار داده، به طوري که واژه ها و رفتارهاي مربوط به جوونا تو کل شهر رايجه، از نظر طرز برخورد و رفتار دختر و پسر، به تجربه ميگم شيراز آزادترين شهر ايران هست و مسأله ي دوست دختر يا دوست پسر براي اکثر مردم شهر حل شده هست. در تمام شهر مي تونين شاهد صحنه هاي جالبي باشين که در هيچ جاي ديگه نخواهيد ديد. پليس در اکثر مواقع به طور خيلي خوب و قوي به امنيت شهر مي پردازه، هر چند اتفاق هاي بد هم خيلي مواقع ميفته و پليس در اون مواقع اصلا وجود نداشته يا نداره! در کل آزادي اي که به مردم داده شده، خُب براي عده ي حتا کثيري تعريف نشده ست. واسه همين برخلاف شهري مثل اصفهان يا مشهد، علافي جوونا و رفتارهايي مثل مزاحمت يا حداقل ش متلک و غيره، هنوز به وفور وجود داره که خب درصد بالايي از اون به دليل نوع طرز فکر و آزادي طرفين هست.
اتوبوس هاي شهر به سه قسمت تقسيم ميشه: قسمت جلو مخصوص آقايون، قسمتِ عقب مخصوص خانوم ها و قسمت وسط که بسته به شلوغي اتوبوس از چند رديف تا راهروي مشترک دو قسمتِ جلو و عقب مي تونه تغيير کنه و مخصوص «دو تايي ها» هست. که يا زن و شوهر هستن (يا مادر و فرزند و..) و يا به هر حال با هم نامزد کردن و يا هنوز نه. البته از محدوده ي سني و طرز رفتار ميشه خيلي راحت گفت اکثراً در گروه آخر قرار مي گيرن (فقط با هم دوست هستن) ..آهان! داشت يادم مي رفت! فرق ش با تهران اينه که همه ي اتوبوس ها خصوصي شده و پولي هست، بسته به مسير از مثلاً سي تومن تا صد تومن. و بر خلاف تهران بايد کرايه رُ وقتي خواستين پياده شين بدين. آقايون که چه بخوان چه نخوان، موقع پياده شدن از جلو آقاي راننده رد ميشن، خانوما هم ميتونن از در وسط پيده شن و اگه راهرو شلوغ نباشه، از در جلو.
در کل شيرازي جماعت معروفه به شادي و خوشي. يک فرد شيرازي اگه يک مليون تومن سرمايه گذاري کنه و اون رو تبديل کنه به دو مليون، چند ماه دست از کار مي کشه و ميره مسافرت (عموماً دوبي، کيش، آنتاليا) و پس از خرج کردنِ اون يک مليون، دوباره کار مي کنه تا پول به دست بياره (برعکس اصفهان و حتا تهران) واسه همين بازارچه ها و مغازه ها تعدادشون محدوده(شديداً برعکس اصفهان يا حتا مشهد). البته اکثر بازارچه ها محل پاتوق دخترها و پسرها هست و به همين دليل شلوغه، اما خريد نه خيلي.. نظارت اقتصادي به طور کلي نيست، واسه همين خيلي راحت ميشه مثلاً رو يه کفش سي هزار تومني، بيشتر از ده هزار تومن تخفيف گرفت! و همين باعث ميشه اکثراً خريدهاشون رُ از تهران بکنن و اگه وضع مالي خوبي داشته باشن از جاهاي ديگه (مثل کيش و دوبي). و همين چرخه ادامه داره که باعث ميشه فروشنده جنس ش رُ به هر قيمتي بده. فکر کنم گفتم که تو شيراز براي اکثريت مردم (خصوصاً طبقه ي مرفه) منطق کاملاً بي ربطه و وقتي فلان پاساژ يا بازارچه در بورس قرار مي گيره، هر چه قدر هم قيمت هاش غيرمنطقي باشه، مشتري هاي خاص خودش رُ داره!
شيرازي ها آدماي تنبلي هستن، اکثراً مغازه ها دير باز ميشه (نه صبح، يا ده حتا) چون صبح مشتري ها هم خوابن ! و البته عصرها که شلوغ تره، بيشتر مشتري مياد و معمولاً از پنج، شش عصر مغازه ها باز هستن تا نه، ده شب.
اگر چه شيراز از نظر وضع هوا يکي از شهرهاي آلوده ي ايران محسوب ميشه (بين رتبه ي دوم تا چهارم متغيره؛ تهران، شيراز، مشهد و اصفهان چهار شهر آلوده ي ايران شناخته شدن) اما هواي خوبي داره، در اکثر مواقع هوا ملايم و همه جا سبزه. حتا يکي از کارهاي جذب توريست که هر سال انجام ميشه نورافشاني کوه هاي اطراف شيراز در تعطيلات نوروز هست. (شيراز عملاً يک دره ي خيلي بزرگه! دو تا دور شيراز کوه قرار داره و البته اين يکي از عواملي بود که باعث شد در زمان جنگ خيلي آسيب نبينه) راستي اضافه کنم که اگه مي خواين بياين شيراز بهترين زمان حدود ماه اردي بهشته که همه جا سبز و پر از گل و قشنگه! تو عيد شديداً شيراز شلوغ ميشه، اگرچه معمولاً خود شيرازي ها عيد رُ به مسافرت مي گذرونن.
همون طور که گفتم، فرهنگ غالب شهر رُ جوونا تشکيل ميدن واسه همين طرز لباس يا آرايش شيرازي ها معروفه. نکته ي ديگه زبون بازي و تعارف ها هست که هنوز هم جايگاه ويژه اي داره تو زندگي يه شيرازي، البته اگه کسي رُ بشناسين مي تونين بفهمين دقيقاً منظورش چيه، اما مطمئن باشين به طور کلي نود درصدِ حرف ها و تعارف ها فقط جنبه ي «تعارف شيرازي» داره و حتا استقبال شما باعث ناراحتي مخاطب شايد بشه! شايد ترکيب تعارف ها و راحت بودنِ مردم هست که اونا رُ خونگرم نشون ميده؛ خيلي راحت مي تونن از يه غريبه پذيرايي کنن و خاطره ي خوبي رُ واسه ش به وجود بيارن.
هر چند يکي از شهرهاي بزرگ ايران محسوب ميشه، اما همچنان اکثر برخوردها بر اساس روابط هست و شديداً اين گفته در شهر شيراز صادقه که شما اگه دو نفر شيرازي رُ بشناسين؛ همه ي آدم هايي که تو شيراز هستن (چه شيرازي، چه غير شيرازي و چه حتا مهمان!) ها رُ مي تونين از طريق اين دو نفر بشناسين..
فکر کنم طولاني شد يه کم زياد، باقي گفته ها باشه واسه پست بعدي..
مهدي اچ اي
پ.ن. يه توضيح رُ لازم دونستم اضافه کنم. اين که گفتم شهر دانشجويي کاملاً منظورم برعکس شهرهاي کوچيکي هست که چند وقته يه دانشگاه آزاد ساختن و کل جمعيت شهر ميشه دانشجوهاي اون شهر !! کاملاً برعکس.. شيراز هميشه قطب خيلي از رشته هاي علمي کشور بوده، و يکي از مواردي هست که تو شيراز زياد تو چشم مياد، يعني خيلي از آدما به نوعي به دانشگاه و محيط دانشگاهي مربوط ميشن و به خاطر حضور ممتد، طرز فکر و جو شهر به همين صورت رشد کرده و اتمسفر حاکم بين بزرگتر ها هم همينه.
منیع:shiraz2010.blogfa.com
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 16:41 توسط امین
|
القاب و عناوين شيراز
القاب و عناوين شيراز
شیراز شهری است از ایران زمین. شیراز شهری است از شرق. شیراز نگینی است از زیبایی و طراوت. شیراز حلقه ای است از کمند عشق به الله - قبله مؤمنان - زیارتگاه مسلمانان. شیراز شهر مشهور به پایگاه علم و دانش، شیراز شهر پارسایان. شیراز شهری مملوّ از قلبهای باصفای شیرازیان و فارسیان.
هر گوشه و هر گذری از شهر شیراز در دل خودی و بیگانه، خاطره ای بر جای می گذارد که فراموش ناشدنی است. این چه رازی است در دل شیراز که این چنین همه را واله و شیدای آن می کند و همه را به سوی خویش می کشد؟ و چه بسا از دوری آن، حسرت و آرزوی دیدار شهر شیراز را داشته باشند. شیخ مصلح الدّین سعدی، سخن پرداز بزرگ ایران و جهان، فرزند خلف شیراز، در دوری از زادگاهش این چنین می سراید:
خوشا سپیده دمی باشد آنکه بینم باز رسیده بر سر الله اکبر شیراز
بدیده بار دگر آن بهشت روی زمین که بار ایمنی آرد نه جور قحط و نیاز
نه لایق ظلماتست بالله این اقلیم که تخت گاه سلیمان بُدست و حضرت راز
هزار پیر و ولی بیش باشد اندر وی که کعبه بر سر ایشان همی کند پرواز
بذکر و فکر و عبادت به روح شیخ کبیر بحقّ روزبهان و به حقّ پنج نماز
که گوش دار تو این شهر نیکمردان را ز دست ظالم بد دین و کافر غمّاز
بحقّ کعبه و آن کس که کرد کعبه بنا که دار مردم شیراز در تجمّل و ناز
هر آنکسی که کند قصد قبّة الاسلام بریده باد سرش همچو زرّ و نقره به گاز
سزد که سعدی شیراز روز و شب گوید که شهرها همه بازند و شهر ما شهباز
و به گاهی که سعدی به معبود خود، شهباز همه شهرها - شیراز - می رسد با افتخار و غرور این چنین می سراید:
سعدی اینک به قدم رفت و به سر باز آمد مفتی ملّت اصحاب نظر باز آمد
سالها رفت مگر عقل و سکون آموزد تا چه آموخت کز آن شیفته تر باز آمد
خاک شیراز همیشه گل خوشبوی دهد لاجرم بلبل خوشگوی دگر باز آمد
میلش از شام به شیراز به خسرو مانست که به این اندیشه شیرین ز شکر باز آمد
نی چه ارزد دو سه خر مهره که در پیله اوست خاصه اکنون که به دریای گهر باز آمد
چون مسلّم نشدش ملک هنر چاره ندید به گدایی به در اهل هنر باز آمد
حافظ شیرین سخن هم به مسافرت نمی رود چون شیراز را دوست دارد و از خداوند ماندگاری شیراز را این چنین می خواهد:
خوشا شیراز و وضع بی مثالش خداوندا نگهدار از زوالش
ز رکن آباد ما صد لوحش الله که عمر خضر می بخشد زلالش
میان جعفر آباد و مصلّی عبیر آمیز می آید شمالش
به شیراز آی و فیض روح قدسی بجوی از مردم صاحب کمالش
که نام قند مصری برد آنجا که شیرینان ندادند انفعالش
صبا زان لولی شنگول سر مست چه داری آگهی؟ چون است حالش؟
مکن بیدار از این خوابم ، خدا را که دارم خلوتی خوش با خیالش
گر آن شیرین دهن خونت بریزد دلا ، چون شیر مادر کن حلالش
چرا حافظ چو می ترسیدی از هجر نکردی شکر ایام وصالش؟
و به همین دلایلی که دل حافظ و سعدی از عشق به شیراز مملو شده، شاعرانی چون متنبی ( شاعر عرب دوره دیلمیان )، عبید زاکانی و دهها شاعر دیگر به هنگام ترک شیراز، در غم از دست دادن شیراز نغمه سر داده اند و نالیده اند. حتّی سیّاحان اروپایی هم این چنین بوده اند. ببینید توماس هربرت که در سال 1628 میلادی در شیراز بوده در پایان قصیده بلندی در وصف شیراز چه می گوید:
« بدرود ای دیار دل انگیز، چون آنگاه که روی از تو می گردانیدم، یاد راندن آدم از بهشت در دلم گذشت. »
بله، شیرازی که اینگونه فرحبخش، دل انگیز و غرورآفرین در طول تاریخ مورد علاقه همه بوده است، از سده ششم هجری به بعد، هر شاعری، هر صاحبدلی،هر حکمران و دولتمردی در این مدت نامی بر آن گذارده است که از کهن ترین عنوان ها و القاب شیراز در اینجا آورده می شود:
مُلک سلیمان(از سده ششم به بعد)، مملکت سلیمان(سده ششم)، تختگاه سلیمان(سده ششم)، دارالملک(سده ششم)، دار العلم( از 1066 ه.ق) و دارالفضل(سده دوازدهم).
در لابلای متون فارسی نیز شیراز را بدین نام ها خوانده اند:
قبّة الاسلام، شهر اولیاء، برج اولیاء، شهر عرفان، شهر شاعران، شهر جنّت تراز، دار الولایة، شهر نیک مردان، حضرت راز، بهشت موعود، عروس مُلک ایران، گنج گهر و
منبع:shiraz2010.blogfa.com
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 16:40 توسط امین
|
نمایشگاه بینالمللی شیراز
نمایشگاه بینالمللی شیراز بزرگترین مرکز نمایشگاهی در منطقهٔ جنوب ایران میباشد که در سال ۱۳۷۴ در شمال غرب شیراز (شهرک گلستان) احداث شدهاست. مساحت کلی نمایشگاه ۷۶٬۰۰۰۰ متر مربع میباشد و هماکنون دارای فضایی بهمیزان ۱٫۷ کیلومتر مربع بهصورت ۶ سالن سرپوشیده و سه سالن در حال ساخت ۶٬۰۰۰ متر مربعی، فضای باز نمایشی بهمیزان ۳٬۰۰۰ متر مربع، ۲٬۳۰۰ متر مربع انبار نمایشگاهی، ۸٬۰۰۰ متر مربع پارکینگ اختصاصی جهت غرفهداران و ۳۰٬۰۰۰ متر مربع پارکینگ عمومی میباشد.
حسن این نمایشگاه محل آن است که با واقعشدن در شیراز میتواند در توسعهٔ تجارت جمهوری اسلامی ایران با کشورهای عربی حوزهٔ خلیج فارس و قارهٔ آفریقا دارای اهمیت فراوانی باشد.
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 16:20 توسط امین
|
تاریخ شیراز
بنیانگذاری شیراز
از دیدگاه تاریخی
برطبق تاریخ ایران، چاپ دانشگاه کمبریج، «سکونت دایمی در محل شهر شیراز شاید به دوران ساسانی و حتی قبل آن برسد. اما اولین اشارات معتبر در مورد این شهر به اوایل دوران اسلامی بر میگردد.»
به نوشته دانشنامه اسلامی نیز شیراز شهری است بنا شده در دوران اسلامی در محلی که از زمان ساسانی یا احتمالا قبل آن سکونت گاه دایمی انسان بودهاست.
بگفته شاپور شهبازی در دانشنامه ایرانیکا «این ادعا که شیراز اردوگاه مسلمانان بوده تا اینکه برادرزاده یا برادر حجاج ابن یوسف آن را در سال ۶۹۳ پس از میلاد به شهر تبدیل کرد، اثبات نشدهاست.»
ادامه در ادامه مطلب
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر ۱۳۸۸ ساعت 16:1 توسط امین
|
پارک ترافیکی ایرانی شیراز
نخستين پارك ترافيكی فارس و دومین پارک ترافیکی ایران در شيراز به بهرهبرداري رسيد
پارک ترافیکی ایرانی در قسمت الحاقی بوستان ایرانی واقع در بولوار پاسارگاد و در محدوده شهرداری منطقه چهار قرار دارد که با هزینه 6 میلیارد ریال به اجرا رسیده و افتتاح شده که هزینه تملک های آن 3 میلیارد ریال بوده است. مساحت این پارک ترافیکی 27 هزار متر مربع است و آموزش بصری کودکان و نوجوانان و اشنایی آنها با مسایل راهنمایی و رانندگی ، ترافیکی و علایم رانندگی از اهداف احداث این پارک است.از مشخصات این پارک میتوان به نصب علایم راهنمایی رانندگی ، سوله آموزشی ، کلاس های آموزشی و ... اشاره کرد.
پارك ترافيكي به صورت شبيه سازي شده از يك محيط واقعي ترافيك، اما در مقياس كوچكتر، مناسبترين مكان براي آموزشهاي فردي و جمعي دانشآموزان محسوب ميشودلازم به ذکر است به زودي پارك ترافيكی منطقه دو شهرداري شيراز و نيز پارك ترافيك شهر سعادتشهر در شهرستان پاسارگاد نيز بهرهبرداري ميرسد.همچنین ساخت 7 پارك ترافيكی ديگر در شهرهاي استان نيز آغاز شده است. مدير كل حملونقل جادهاي و پايانههاي فارس گفت: ساختمان مركز آموزش و توقفگاه ويژه خودروهاي شارژي و دوچرخه و نيز تجهيزات ترافيكي آموزشي و كمك آموزشي نيز در اين پارك در نظر گرفته شده است.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم شهریور ۱۳۸۸ ساعت 13:53 توسط امین
|